يكى از فضلا در اثر خود مىنويسد : سيد احمد و برادرش رضى الدّين على ، به دست دژخيمان ، به قتل رسيده و شهيد شده‌اند . مؤلف گويد : شهادت و قتل اين دو بزرگوار ، گرچه شهادت ارثيشان بوده مقرون به صحت نيست . و من در كتاب‌هاى مورّخان به كتابى دست نيافته‌ام كه شهادت آن‌ها را هرچند به وسيلهء زهر هم باشد نگاشته باشد . در بحار از جمله آثار او ، كتاب : بناء المقالة الفاطمية فى نقض الرسالة العثمانية ، و كتاب عين العبرة فى غبن العترة نام برده شده است . سيد در اين كتاب خود را عبد اللّه بن اسماعيل ناميده و رعايت تقيه را كرده است . چنان‌كه ، برادر بزرگوارش رضى الدّين در كتاب الطرائف ، از خود به عبد المحمود ، نام برده است و از آثار او زهر الرياض و نزهة المرتاض است . در كتاب انساب كه مختصرى از كتاب عمدة الطالب فى نسب آل ابى طالب است ، مىنويسد : از جمله سادات خاندان آل طاووس‌اند و او محمّد بن اسحاق بن حسن ياد شده است كه همگى از سادات و نقبا و مردمى بزرگوارند . از ايشان است ، سيد زاهد سعد الدّين ابو ابراهيم موسى بن جعفر بن محمّد بن محمّد بن احمد بن محمّد بن احمد طاوس . وى ، چهار فرزند داشته به نام‌هاى : شرف الدّين محمّد و عزّ الدّين حسن و جمال الدّين ابو الفضائل احمد كه عالمى زاهد و صاحب تأليف بوده ، و رضى الدّين ابو القاسم على ، سيدى عابد و زاهد و صاحب كرامات و نقيب نقباى عراق بوده است . از اين برادران ، شرف الدّين محمّد بلاعقب بوده ، و عز الدّين حسن فرزندى داشته است به نام : مجد الدّين محمّد كه از اجلاى سادات بوده است . آن‌گاه كه هلاكو خان عازم حله شده نزد او رفت ، و حله و كوفه و نيل و مشهد شريف حضرت مولا على و حضرت ابا عبد اللّه الحسين عليهما السّلام را از